moestuin

SPERZIEBONENSALADE EN KOKOSCAKE

gebak, kokos, moestuin, salade, sperziebonen, vegancake, veganistische recepten

En dan opeens is het spitsuur in de tuin! Alles groeit als kool en moet geoogst, opgegeten, ingemaakt, gedroogd, ingevroren en tot jam gekookt worden.

Ik heb op de tuin twee veldjes met kruiden. Het ene veldje gebruik ik vrijwel dagelijks en op het andere veldje laat ik de kruiden mooi groot groeien. Dan snijd ik ze zo lang mogelijk af en laat ze drogen om ook in de winter kruiden uit mijn eigen tuin te kunnen gebruiken. Het heeft wat jaartjes experimenteren gekost maar nu heb ik voor elk kruid de beste methode gevonden. Dit jaar had ik voor het eerst dragon en dat is ontzettend goed gegroeid maar ik had het nooit eerder gedroogd dus dat was nog even spannend. Ik gebruik eigenlijk drie methodes:1. ik hang een grote bos op de kop op de zolder en laat het daar een paar weken hangen 2. ik zet de elektrische oven op de allerlaagste stand (<80*C) en leg de kruiden op een platte schaal in de oven en ik sluit de ovendeur niet helemaal. Dit duurt ongeveer een 10 tot 12 uur
3. ik stop de kruiden in portiezakjes, gewassen maar niet gedroogd, in de vriezer. Methode 1 gaat uitstekend met wollige munt, koriander en dille. Helaas is de dille dit jaar nauwelijks gegroeid door teveel water op het verkeerde tijdstip. Methode twee gebruik ik voor peterselie, dragon en selderij. De derde methode is uitstekend geschikt voor lavas, zwarte munt en basilicum. Vorig jaar had ik zoveel basilicum dat ik pesto heb gemaakt, maar daarover een andere keer.

Bonen kun je ook heel makkelijk invriezen. Je maakt ze schoon en blancheert ze drie minuten in zoutloos (kokend) water. Verdeel ze in vriezerbakjes, laat ze afkoelen (buiten of in de koelkast) en stop ze in de vriezer. In de vriezer blijven ze zeker een jaar goed en als je ze uit de vriezer haalt om te verwerken, smaken ze als vers. Vergeet niet op het bakje te zetten wat er in zit; dit scheelt een hoop ongemak later in het jaar. En nu de onderste twee laden van de vriezer propvol bonen zitten (sperziebonen en tuinbonen) zien wij ons gedwongen bonen te eten en bonen uit te delen aan vrienden die niet zo fortuinlijk zijn een moestuin te onderhouden.

Bonen laten zich gelukkig makkelijk verwerken tot allerlei heerlijke gerechten. Ze gaan goed in soep, in pastasaus of gewoon gekookt bij aardappeltjes of rijst. Je kunt ze koken met niks of alleen een beetje zout maar ze laten zich ook heel goed combineren met kokos of kerrie. En als je ze niet al te lang kookt, zijn ze prima te verwerken als of in salade.

Vandaag maakte ik een bonensalade met kokos en paprika. En ik bakte een kokos-chocoladecake als toetje, gewoon omdat het kan 😉

BONENSALADE
bijgerecht voor twee personen
Ingrediënten:
250 gram sperziebonen
1 rode puntpaprika
1 eetlepel kappertjes
eventueel een paar blaadjes ijsbergsla
5 of 6 takjes verse basilicum
3 eetlepels plantaardige olie
2 eetlepels gembersiroop
3 eetlepels appelazijn (of citroensap)
1 eetlepel geraspte kokos
1 theelepel zout
1 theelepel kerriepoeder

Maak de bonen schoon en kook ze beetgaar. Spoel ze direct met koud water om te voorkomen dat ze doorgaren en slap worden. Splijt de bonen overdwars in twee helften. Snijd de puntpaprika in smalle reepjes en meng dat goed door elkaar. Voeg gembersiroop, appelazijn, olie, zout en kerriepoeder toe en even goed mengen. Snijd de basilicum heel fijn, maar houd een paar blaadjes achter voor de garnering. Meng de fijngesneden basilicum met de geraspte kokos en strooi dit over de salade. Laat de salade een half uurtje aan elkaar wennen en meng het nogmaals goed door elkaar. Nu kun je er eventueel een paar blaadjes fijngesneden ijsbergsla aan toevoegen voor een extra knapperige beet. Leg een paar blaadjes basilicum bovenop. Smakelijk eten!

KOKOS-CHOCOLADECAKE

Ingrediënten:
100 gram kokosmeel
25 gram biologisch bloem
25 gram geraspte kokos
30 gram cacaopoeder
2 zakjes bakpoeder
50-75 gram (kokos)suiker
80 gram kokosvet of kokosolie
3 eetlepels appelmoes
30 gram bittere chocolade (Tony's of course 😉 )
1 kopje kokosmelk

Verwarm de oven voor op 180*C. Meng alle droge ingrediënten goed door elkaar: kokosmeel, bloem, bakpoeder, cacao, geraspte kokos en suiker. Voeg dan het kokosvet toe en meng het met de achterkant van een grote lepel (of met schone handen!) tot een broodkruimachtig geheel. Voeg vervolgens de appelmoes toe en klop dit zeker een minuut of vijf met een handmixer; kokosmeel is heel zwaar en hoe beter je het mengt en klopt, hoe luchtiger de cake zal zijn. Voeg tot slot zoveel kokosmelk toe dat het een mooi stevig beslag wordt. Een dik beslag dat je nog net kunt gieten. Voeg tot slot de chocolade toe, die je natuurlijk eerst in kleine stukjes hebt gesneden en waar nog steeds 30 gram van is en waarvan je niet de helft al tijdens het kloppen van het beslag in je mond hebt gestoken 😛 Goed roeren en in de cakevorm gieten. Zet de cakevorm in het midden van de oven en zet de kookwekker op 35 minuten. Als de kookwekker af gaat, verlaag je de temperatuur tot 160*C. Nu moet de cake nog een minuut of 20 afbakken. Prik met een breinaald of een lange vork in de cake om te kijken of die gaar is (als de naald er droog uitkomt, is de cake gaar) Laat in de vorm afkoelen. Nu heb ik goed nieuws voor alle ongeduldigen onder ons: deze cake is warm ook heel lekker!!! Het allerlekkerst is ie met een schep Bon-Ice chocolat Rice ice cream (verkrijgbaar bij de Ekoplaza) en wat verse vruchten.
Smullen maar!

SOEP, JAM, SMULCAKE en HUMMUS

broodbeleg, courgette, gebak, moestuin, soep, taart, vegancake, veganistische recepten

Het weer is de laatste weken nou niet zo dat we het gevoel  hebben midden in de zomer te zitten, maar het is wel zo! Zo eten we al een week of drie nieuwe aardappels en gaat ook de oogst van andere groente gewoon door. Courgette, snijbiet, tuinbonen, sla is er in overvloed.  En het aardbeiseizoen is zelfs alweer voorbij! Gisteren hadden we gelukkig een prachtige dag en hebben we heerlijk  in de tuin kunnen werken. Ik heb, naast wat broodnodig schoonmaakwerk, de aalbessen geplukt. Omdat we eindelijk  eens op tijd de struiken onder gaas hadden gezet, konden we ruim oogsten. Van onze twee struiken heb ik 4,5 kilo  bessen geplukt!

Van die bessen heb ik jam gekookt;  dat is makkelijk. Je maakt het fruit schoon en kookt het stuk. Dan voeg je suiker toe (1 kilo suiker op 1 kilo vruchten) en pectine (25 gram per kilo fruit)  of je neemt geleisuiker, dan ben je in één keer klaar 😉 Na het toevoegen van de (gelei)suiker moet het geheel nog een paar minuten koken onder voortdurend roeren en dan giet  je het in schone potten met metalen deksel. Deksel erop  en even op  de kop zetten zodat de deksel vacuüm trekt. De jam is zeker een jaar houdbaar  op een donkere en koele plek. Soms ontstaat er een laagje  schimmel op de jam maar als je die eraf schept, kun je de jam daarna gewoon opeten.

Voorts waren er vijf prachtige courgettes! Van één heb ik een heerlijke soep gekookt met gele splitlinzen en kokosmelk. De courgette in kleine stukjes gesneden en even aangefruit in hete kokosolie en vervolgens 125 gram linzen toegevoegd. Dat gemengd met een blik kokosmelk (400 ml) en aangelengd met evenzoveel water. Aan de kook gebracht en bouillonblokjes toegevoegd. Nog even door laten n en smullen maar!

Van een andere courgette maakte ik  tzatziki (zie mijn vorige blog). Alleen de Abbot Kinney’s kokosvariatie  op yoghurt was niet verkrijgbaar dus gebruikte ik kokosvariatie op yoghurt van Provamel. Dat smaakte ook verbazingwekkend goed!Het overgebleven sap van de geraspte courgette kieperde ik in de courgette-linzensoep. De laatste drie courgettes doneerde ik aan de Texelse Soepketel (https://www.facebook.com/detexelsesoepketel/?fref=ts) in de hoop dat ze er veganistische soep van koken!  Enfin, nu ik  toch de halve dag in de keuken bezig was, besloot  ik ook een nieuw cake-recept uit  te proberen dat ik bedacht had. Het pakte ongelooflijk goed uit. Ik denk dat dit de lekkerste cake is die ik ooit  heb gebakken! Omdat ik voor de cake gebruik heb gemaakt van het restwater van een blik kikkererwten, heb ik gelijk van de kikkererwten hummus gemaakt. De makkelijkste hummus die ik ooit maakte. Voor beide recepten dus 1 blik kikkererwten: doe  de kikkererwten in een zeef en vang het sap uit  het blik op. De kikkererwten gebruik je voor de hummus; het sap voor de cake. Veel plezier in de keuken en onthoud goed: bakken is ingewikkelder dan koken. Bij het koken kun je altijd nog een beetje dit en een beetje dat toevoegen om iets wat dreigt te mislukken te redden.  Bakken is buiten je macht zodra je het baksel  in de oven zet. Wees dus niet ontmoedigt als het een keer mislukt. Probeer iedere keer te  bedenken wat er mis is gegaan en hoe je dat op kunt lossen. Een beetje meer suiker, een beetje minder bloem. Een beetje korter in de oven of de oventemperatuur wat lager….voor elk probleem is een oplossing en de aanhouder wint. Ook hier geldt: oefening baart kunst en ervaring  is de beste leermeester.

SMULCAKE

ingrediënten:

-water uit 1 blik kikkererwten

-150 gram zelfrijzend bakmeel

-2 zakjes vanillesuiker

-100 gram suiker

-1 eetlepel vanille-essence.

Verwarm de oven voorop 180*C. Klop het kikkererwtenwater zeker 10 minuten met een mixer op de hoogste stand. Voeg een eetlepel vanille-essence toe. En schepje voor schepje de suiker. Zet de mixer  uit  en schep heel voorzichtig het zelfrijzend bakmeel door het mengsel en giet het in een cakevorm.  Een kleine cakevorm is genoeg; het is beslag voor een klein cakeje 😉 Zelf gebruik ik een kleine cake-springvorm van de HEMA met een extra lekrand aan de bodem, ik vind die bijzonder prettig in gebruik.  Zet de cake in de oven en zet de kookwekker op  een half uur. Na dat half  uur breng je de temperatuur in de oven terug tot 160*C en laat de cake nog 10-15 minuten in de oven staan. (De cake is  gaar als een vork erin geprikt droog terug komt.) Als het goed is, is de cake van buiten goudbruin en knapperig en van binnen zacht en smeuïg. En smaakt het heerlijk  naar vanille. Lekker bij een kopje thee of koffie of als dessert met wat vers fruit en/of N’Ice-cream.

HUMMUS

van het blik kikkererwten gebruik je voor de cake  het water en dan heb je dus ongeveer 400 gram kikkererwten over; die gebruik je voor hummus. Daarvoor heb je verder nog nodig: – drie teentjes verse knoflook (als je gedroogde knoflook gebruikt twee!)

-groen van een verse ui

-1 theelepeltje zout

-1 theelepel komijn

-3 eetlepels olie

-2 eetlepels  citroensap of appelazijn.

Mik alles in de keukenmachine en laat het een minuut of 10 draaien op  de hoogste stand. Makkelijkste hummus die ik ooit maakte 😀 En nog steeds veel lekkerder dan die je in de winkel koopt!

 

 

vegan TZATZIKI met een twist

broodbeleg, courgette, kokos, moestuin, salade, veganistische recepten

Lekkere frisse tzatziki voor bij de pasta. Tenminste, zo eet ik het tzatziki het liefst, maar je kunt het natuurlijk ook door de salade doen of op een toastje of zelfs op  de boterham. Sommige mensen gebruiken het als dip met (tortilla) chips en ik ken zelfs iemand die het gewoon met een lepel naar binnen schuift omdat chipjes te klein zijn. Ik maak tzatziki met courgette in plaats van met komkommer, gewoon omdat courgette bij ons op de tuin groeit en komkommer niet.  Als je de tzatziki echt goed tot zijn recht wil laten komen, maak je het zeker twee uur voor je het wilt eten. Ik rasp de courgette met schil en al in een schone theedoek en laat die vervolgens goed uitdruipen en dan knijp ik het ook nog  uit voor ik de rasp verwerk. Het vrijgekomen vocht kun je heel goed opwarmen in een steelpannetje, beetje kruiden en zout erbij en je hebt een heerlijke, lichte bouillon.  Lekker tussen de middag bij de boterham 😉

Enfin voor deze tzatziki gebruikte ik:

-450 gram geraspte courgette

-75 gram fijngesneden verse knoflook (ik gebruikte het groen van de knoflook maar je kunt ook de knol gebruiken. Bij de Ekoplaza verkopen ze nu wel verse knoflook. Als je gedroogde knoflook gebruikt, heb je aan drie teentjes genoeg)

-40 gram verse (wollige) munt, ook fijngesneden

-400 ml coco start van Abbot Kinney’s (coconut milk yoghurt alternative; verkrijgbaar bij de EKOplaza)

-1 theelepel zout

Meng de fijngesneden courgette, knoflook en munt en strooi er wat zout overheen. Voeg de cocostart toe. Voor een dikke tzatziki  gebruik je misschien iets minder dan 400 ml, dat is een kwestie van smaak. Ik zet de courgette goed onder. Let er wel op dat  de courgette goed droog  is, dat wil zeggen goed uitgeknepen is. Als  de tzatziki een tijdje staat, scheidt het licht. Niets om je zorgen over te maken, gewoon even goed roeren met een lepel. Voeg eventueel nog wat zout  toe en serveer met een blaadje munt ter decoratie bij speltpasta of toast. Smakelijk eten!

 

RIJST MET LAVAS

lavas, moestuin, rijst, veganistische recepten

We hadden in het kweekkasje op  ons dakterras koolplantjes opgekweekt en het werd hoog  tijd dat die de grond in gingen. Dus opgetogen naar de tuin. De aardappels, inclusief het Schotse ras dat dieppaars  is van binnen, komen prachtig op en er is maar één aardbeienplantje niet aangeslagen.  Voorts groeit de spinazie gestaag en ook de raapstelen steken hun koppie boven de grond uit, nieuwsgierig naar de nieuwe lente 😉 Alle fruitbomen en bessenstruiken staan ijverig te bloeien en de rabarber zit als een cadeautje in de knop te wachten op  iets warmer weer. Groene koorts heerst overal!

Helaas groeit in deze tijd het onkruid vaak harder dan de gezaaide groente dus ik heb maar even met de hak de hele tuin schoongemaakt. Voor de schoffel is de grond nog net even te nat en bovendien zag het ernaar uit  dat het later op de dag nog wel zou gaan regenen en dan schiet geschoffeld onkruid gewoon weer op, dus met zulk weer is hakken echt een beter idee. Af en toe bukken om wat onkruid tussen plantjes uit te trekken, heerlijk meditatief werk. Henk heeft ondertussen de koolplantjes in de grond gezet en een mooie gaastunnel erboven gecreëerd.  Op Texel hebben we namelijk erg veel last van koolvlieg, wortelvlieg en preimot en de jonge plantjes beschermen met een gazen huisje is de enige en beste oplossing daarvoor. De hond heeft liggen slapen in de zon en is verder gegaan met zijn gat graven onder de gereedschapskist. Zo heeft ieder zijn taak bij ons op de tuin!

Vorige week had Henk al de lavas verplant; dat moet ongeveer elk derde seizoen omdat de plant anders steeds meer last van schimmel krijgt. Op de plek waar de lavas vorig jaar nog mocht groeien, staat nu hysop. Maar leven laat zich niet zo makkelijk leiden of om zeep helpen en er waren natuurlijk toch lavasplantjes bovengekomen. Ze waren  ongeveer 40 cm boven de grond en de meeste blaadjes waren nog dieprood van nieuwigheid.  Ik heb ze allemaal bij de grond afgesneden en de wortels eruit getrokken en ondergespit.

Thuisgekomen heb ik de dikke stelen verwijderd en de jonge blaadjes gewassen en heel fijn gesneden. Het was ongeveer 90 gram. Ik heb het gebruikt om een heerlijk rijstgerecht te maken. De eerste dingen die van de tuin komen (bieslook, wollige munt en raapsteeltjes) zijn altijd extra lekker, maar zulke verse lavas en dan  in zo een grote hoeveelheid, dat is echt een bonus die je niet elk jaar krijgt!  Het is een heerlijk idee dat we eigenlijk altijd als we van de tuin naar huis gaan iets eetbaars bij ons hebben. Al is het maar een plantje dat ergens groeide waar het niet groeien mocht.

RIJST MET LAVAS

voor 2-3 personen

125 gram rijst

90 gram verse lavas

75 gram pecannoten

1 ui

3 eetlepels gembersiroop

3 eetlepels plantaardige olie

1 blik (uitlekgewicht 225 gram) kidneybonen

snufje zout

Kook de rijst gaar zoals je dat gewend bent. Snijd de ui heel fijn en fruit deze op  een laag vuur in de hete olie met de gembersiroop. Voeg de gekookte rijst toe.  Spoel de kidneybonen en voeg deze toe. Even goed warm laten worden en dan de fijngesneden lavas toevoegen. Goed omscheppen.  Voeg zout toe (naar smaak; verse lavas is vrij sterk van smaak dus niet te enthousiast strooien en steeds even proeven!) Vlak voor het serveren strooi je er fijngehakte pecannoten overheen. Smakelijk  eten en tot de volgende keer.

P.S. Lavas wordt ook wel maggiplant genoemd en is een heel makkelijke plant. Hij groeit eigenlijk overal. Het lekkerst zijn de frisse, jonge blaadjes maar de plant kan het hele jaar door geplukt en gebruikt worden als  smaakmaker in soepen en sauzen. In de lente is lavas te koop bij de Ekoplaza maar het loont zeker de moeite eens op  zoek  te gaan naar een plant. Hij heeft maar een heel klein stukje grond nodig om te floreren, al doet hij het niet zo goed in huis op de pot. Wel kun je lavas telen op het balkon in een bloembak. De bloemen van de lavas zijn prachtig, variërend in kleur van diepgroen tot knalgeel. Zodra de lavas bloeit kun je de blaadjes niet meer eten; ze worden bitter en vezelig. Wel doen de schermachtige bloemen het schitterend op  de vaas en het ruikt ook nog eens bijzonder aangenaam!

 

GADO GADO en WITLOFSALADE

Geen categorie, moestuin, rijst, salade, veganistische recepten

Er zijn vele manieren om rijst te koken. Ik doe het altijd zo: ik neem 50 gram rijst per persoon. Meestal gebruik ik zilvervliesrijst omdat ik dat gewoon lekkerder vind maar witte rijst kook ik op dezelfde manier. Ik meng kerrie, komijn en gedroogde kurkuma (van alles een mespuntje of een halve theelepel) door de droge rijst en zet de rijst onder water, zeker twee cm boven de rijst! Dan zet  ik het op  een zacht  vuur en laat het koken tot er gaatjes invallen. Ik zet dan het vuur uit  en laat de rijst staan tot  ik het verder ga verwerken. Voordeel van deze methode is dat het eigenlijk niet kan mislukken; de rijst is altijd gaar en nooit aangebrand.  Plus ik kan de rijst (ver) van tevoren koken en heb er dan geen omkijken meer naar tot we gaan eten.  Als  ik de rijst niet verwerk in een roerbakschotel of  ovenschotel warm ik het even op door het op  een zacht vuur te  zetten en goed te blijven omscheppen, eventueel met een scheutje olie of een klontje margarine of kokosolie.  Vandaag maak ik gadogado en schep ik de rijst door de kool  met pindasaus. Ik maak pindasaus zelf van pindakaas van Jori omdat daar geen palmolie in zit. Je kunt ook een kant-en-klaar pindasaus gebruiken. Lees dan wel de ingrediëntenlijst en wees er zo zeker van dat er geen melkbestanddelen of palmolie in zit! Ik serveer daarbij een mooie witlofsalade.

GADOGADO voor 2-3 personen

Ingrediënten

  • 100 (150) gram rijst
  • 450 gram witte kool
  • 2 uien
  • 1 groene paprika
  • 100 gram gemengde kiemen (of taugé)
  • 1 eetlepel cranberries
  • 2 eetlepels pecannoten
  • 3  eetlepels pindakaas
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 eetlepels sojasaus
  • 1 eetlepel sambal
  • 1 eetlepel  gembersiroop
  • 2 eetlepels appelmoes (ik heb nog appelmoes van mijn eigen appels in de voorraadkast maar biologische appelmoes uit  de winkel werkt net zo goed 😉 )
  • zout, naar smaak
  • 1 theelepel kerrie
  • 1 theelepel komijn
  • 2 eetlepels kokosolie (of andere plantaardige olie natuurlijk!)
  • 30 gram geraspte kokos

Kook de rijst (zoals  hierboven beschreven) Verhit de olie in een hapjespan of wok. (Een grote braadpan lukt ook!) en fruit de fijngesneden uien. Voeg de pindakaas toe en roer tot  een glad mengsel. Voeg vervolgens onder voortdurend roeren de appelmoes, de sojasaus, de gembersiroop, de sambal en de specerijen toe. Laat even koken en meng de fijngesneden kool  toe. Laat een minuut of tien staan op een zacht vuur onder af en toe doorroeren. Voeg vervolgens de rijst, de cranberries, de fijngehakte pecannoten en de kiemen (taugé) toe en bestrooi met wat zout. Even goed roeren en nog een minuut of vijf laten staan. Bestrooi met de geraspte kokos op het bord.

WITLOFSALADE (bijgerecht)

Ingrediënten

  • 3 stronkjes witlof
  • 1 mandarijn
  • 2 augurken
  • 1 theelepel kappertjes
  • 1 eetlepel (zwarte) olijven
  • 1 eetlepel kokosyoghurt (of kokosroom)
  • zout en peper naar smaak
  • mespuntje kerrie
  • 1 theelepel dille (gedroogd of vers en fijngesneden)
  • 1  eetlepel zonnebloemolie
  • 1 eetlepel  appelazijn

Snijd de witlof fijn en schil en snijd de mandarijn. Snijd de augurken  en de olijven in plakjes en meng dit alles met de kappertjes en elkaar. Maak een glad mengsel van de kokosyoghurt, de olie, de appelazijn, de kerrie en de dille. Roer dit alles goed door elkaar en laat een minuut of tien rusten alvorens op  te smullen.  Wat ook heel lekker is: een halve avocado of een banaan (allebei goed rijp!) door de dressing prakken. Ik gebruik hiervoor de keukenmachine (van de buurvrouw 😉 ) maar met een vork gaat het prakken ook heel goed. Eet smakelijk.

 

WINTERPOSTELEIN uit de tajine

Geen categorie, moestuin, tajine, veganistische recepten, winterpostelein

Vanochtend waren we tussen de buien door even naar de moestuin. Het ligt er allemaal erg desolaat en winterachtig uit. Grote stukken zijn al gespit; iedere keer dat ik er kom, doe ik een regeltje of twee zodat ik niet in één keer bijna 250 m2 hoef om te gooien. De kuil waar de knolselderij in lag te slapen is leeg. De witlof is dankzij het zachte weer heel hard gegroeid, maar helaas is een gedeelte door de vele regen al aan het rotten.  Vandaag heb ik flink  wat uitgegraven, we kunnen het beter zo snel mogelijk opeten voor de rest ook vergaat. De prei groeit niet zo goed, ook door het zachte weer. Na vorst krijgt de prei een enorme groeispurt, maar die is deze winter helaas uitgebleven. Ik heb wat flinke preien gestoken voor de bonensoep en wat babypreitjes meegenomen voor bij de winterpostelein. Want die tiert als  enige groente weeldig op het moment. Het grapje is dat we die nooit gezaaid hebben; het is een cadeautje van onze ik-geloof-niet-in-wieden-buurman 😉 Ik heb een paar mooie planten uitgestoken en daar had ik toch bijna een kilo winterpostelein van. Lekker hoor! Verder zitten er nog best veel winterbieten in de kuil en daar heb ik ook een kilo van mee naar huis genomen. Mijn keukenmachine is namelijk vorige week stuk gegaan en omdat ik geen dag zonder kan, heb ik die van de buurvrouw  geleend. En om ervoor te zorgen dat ik die nog een poosje lenen mag, ga ik haar af en toe wat lekkers brengen. Ik weet dat ze dol is op mijn bietensoep dus die heb ik vanmiddag voor haar gekookt. Zelf hebben we winterpostelein uit de tajine gegeten. De vorige keer dat ik dat maakte, was het een grote mislukking. Ik had te weinig rekening gehouden met de korte tijd die winterpostelein nodig heeft om gaar te worden.  Nu heb ik de tajine gewoon steeds verder gevuld op  volgorde en het resultaat mocht er zijn! Ik zag bij de Ekoplaza winterpostelein in het groentenschap liggen maar als je geen winterpostelein kunt vinden, kan je dit recept ook maken met verse spinazie of postelein. Eet smakelijk!

WINTERPOSTELEIN uit de tajine voor 2-3 personen

  • 4 grote aardappels
  • 1 ui
  • 1 rode paprika
  • 750 gram winterpostelein
  • 7 gram verse kurkuma
  • 1 theelepel komijn
  • 1 eetlepel appelazijn
  • 1/2 eetlepel sojasaus (ketjap manis)
  • 1/2 eetlepel gembersiroop
  • 3 eetlepels kokosolie
  • zout (naar smaak)
  • 3 teentjes knoflook
  • 1 eetlepel cranberries

Was de winterpostelein heel grondig! Schil de aardappels en snijd ze in dikke plakken. Snijd de ui  in ringen en de paprika in reepjes. Snijd de kurkuma heel fijn en plet de knoflooktenen. Verhit de kokosolie in de tajine. Doe er de kurkuma en de knoflook in.   Voeg aardappelschijfjes en ui toe. Even aan laten zetten. Voeg dan de sojasaus, de gembersiroop en de appelazijn toe. Voeg zoveel water toe dat de aardappels onder staan. Strooi  er wat zout overheen. Laat tien minuten op een laag vuur koken. Voeg vervolgens de paprika en de cranberries toe. Laat nog een minuut of acht staan en leg er dan de winterpostelein boven op. (Een beetje aanduwen met de deksel 😉 ) Na een minuut of vijf is de winterpostelein gaar en kun je opscheppen.

 

ZUURKOOL

Geen categorie, moestuin, tajine, veganistische recepten, zuurkool

Ik heb al een tijdje niet geschreven. Al die tijd heb ik nieuwe recepten bedacht en uitgeprobeerd. Van een vriend kreeg ik een tajine, een Noord-Afrikaanse stenen pot om mee te koken. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord en had er dus ook nog nooit in gekookt. Ik ben helemaal om! Het is ongelooflijk makkelijk en snel en alle smaken blijven prachtig bewaard. Het is ontzettend leuk om te experimenteren met smaken en verschillende groentes en zelfs fruit  te combineren in de tajine. Alles houdt prachtig zijn eigen smaak en structuur en toch ontstaat er een samenhang en harmonie.

Enfin, zuurkool. In de moestuin had ik Felderkraut kool gezaaid en de eerste maanden onder gaas  op  laten groeien. Dat gaas is op het eiland echt van levensbelang voor prei, kool en wortels omdat er veel koolvlieg, preimot en wortelvlieg voorkomt. Het gaas zorgt  ervoor dat ze niet bij de jonge plantjes kunnen komen om eitjes te  leggen. De kool was ongelooflijk  mooi opgegroeid en na het oogsten heb ik ze heel fijn gesneden en in een vat gestopt. Voor elke  kilo  kool voeg gram zout toe. De eerste drie weken bewaar ik het vat op kamertemperatuur en druk  ik iedere dag de kool zover mogelijk  in. Al de eerste dag ruik  ik de fermentatie  en komt er een laagje vocht op de kool te staan. Het is erg belangrijk dat er in deze fase veel aandacht is voor de toekomstige zuurkool; elke dag moet er geperst worden. Na drie weken leg ik een zware steen op de kool, zodat de kool helemaal onder zijn eigen vocht staat en zet ik het vat drie weken koel weg. Ik zet het in het mangat waar onze hoofdkraan zich bevindt maar bete is natuurlijk  een kelder of een kelderkast 😉 Na die  drie weken kun je de zuurkool  eten. In alle jaren dat ik zelf zuurkool heb gemaakt, is het pas één keer mislukt en dat zat echt in de eerste fase (te weinig aandacht gegeven) maar toch is het altijd weer spannend om na drie weken het vat open te maken. Dit  jaar is  het werkelijk fantastisch gelukt! En ik heb het natuurlijk meteen klaargemaakt in de tajine. Hieronder mijn toprecept voor zuurkool. In plaats van in een tajine, kun je dit recept ook in de oven maken. Ik raad dan wel aan de aardappels kort voor te koken omdat het anders erg lang duurt eer het gaar is.   Zuurkool is heel gezond en lekker eten, net  als andere gefermenteerde groente is het een uitstekende probiotica. Ik wens jullie smakelijk eten en tot de volgende keer!(dit keer zal het niet zo lang duren; dat beloof ik)tajine-tajines-market-morocco-35326672

ZUURKOOL UIT DE TAJINE

Ingrediënten voor twee personen:

5 flinke aardappelen

450-500 zuurkool

1 ui

1 rode, zoete puntpaprika

1 blikje ananas op lichte siroop

1 eetlepel rozijnen

1 eetlepel cranberries

5 of 6 dadels, gesneden

1 pot witte bonen in tomatensaus (350 gram)

20 gram verse gember

2 teentjes knoflook

25 gram verse kurkuma

3 eetlepels zonnebloemolie

1 eetlepel appelazijn

zout naar smaak

1 kopje water

Snijd kurkuma, knoflook  en gember heel klein. Schil en snijd de aardappels in kleine blokjes. Snijd de ui, maar niet al te klein. Verwarm de tajine op een grote pit en doe er de olie en specerijen in. Als de olie heet is, voeg je aardappel  en ui toe. Even laten staan…ondertussen kun je de zuurkool kort spoelen en de paprika en evt. de ananas in stukjes snijden. Leg de zuurkool bovenop de aardappel en de ui. Daarover strooi je de rozijnen, cranberries, dadels en ananas. Daarboven op verdeel je de witte bonen in tomatensaus. Tot  slot de stukjes rode paprika. Meng de appelazijn en wat ananassap met het water en giet  dit in de tajine  tot de rand. Strooi er wat zout overheen. Zet de tajine op  een kleine pit en laat een half uur tot veertig minuten sudderen. Eet smakelijk!

COURGETTE EN UI

courgette, moestuin, ovenschotel, salade, veganistische recepten, wortel

De ene dag  groeit er nog niks en de volgende dag ligt de koelkast vol met courgette! Ongelooflijk  hoe snel dat groeien kan. Andere groente zie ik langzaam tot wasdom komen maar courgette en ook augurken en paprika’s; het lijkt wel of ze in één nacht groot genoeg groeien om geoogst te worden.  Courgette is een geweldige groente, je kunt er zo veel kanten mee op. Gekookt, gebakken, gevuld uit de oven, gegrilld en zelfs rauw zijn ze heerlijk! Aan het begin van de week heb ik courgettesoep gekookt met linzen en courgette gevuld met rijst en groente uit de oven. Maar gister had ik weer eens iets heel anders bedacht en dat was geweldig en wil ik graag met jullie delen. Ik serveerde daarbij een kruidensalade en gebakken aardappeltjes. Ik realiseer me dat niet iedereen een kruidentuin ter beschikking heeft maar ik zal hieronder toch mijn recept voor kruidensalade zetten. Het kan zijn dat er eens wat kruiden overblijven die gekocht  waren voor een ander recept of wellicht heeft de plaatselijke supermarkt of toko een aanbieding met verse kruiden. Het is natuurlijk ook heel leuk om zelf een kruidentuin te maken in plantenbakken in de vensterbank of op het balkon. Ik raad aan de kruiden zelf op  te kweken van zaadjes, die kun je vrijwel overal kopen. Biologische zaadjes zijn natuurlijk het beste! In de meeste supermarkten kun je wel kruidenplantjes kopen maar die zijn meestal zo snel opgetrokken dat ze veelal de eerste week in de keuken niet overleven. Plantjes van zaad af gegroeid  in dezelfde omgeving zijn sterker en daar heb je dus veel langer plezier van. Voor deze ovenschotel met courgette heb je nodig:

1 grote courgette

1 (verse) ui

1 flinke (winter)wortel

1 handvol incabessen (of cranberries of rozijnen of een combinatie daarvan)

2 teentjes knoflook

2 takjes verse dille (of een flinke eetlepels gedroogde dilletoppen)

ongeveer 10 gram verse gember

ongeveer 10 gram verse kurkuma (geelwortel)

zout, peper

3 eetlepels zonnebloemolie

1 eetlepel citroensap

Snijd de courgette in grove stukken. Snijd de ui in fijne ringetjes. Snijd de wortel in dunne plakjes. Snijd de kruiden en de gember en de geelwortel fijn. Meng alles goed door elkaar in een ovenschaal (met deksel). Voeg de olie, zout, peper en het citroensap toe en doe de deksel op  de  schaal. Zet  in een voorverwarmde oven (180*C) en stoof gaar in ongeveer 40 minuten.

Voor de kruidensalade:

een krop wonder van vier jaargetijden (of een andere zachte slasoort, bv botersla of veldsla)

2 takjes basilicum

1 takje bonenkruid

2 blaadjes salie

3  takjes citroenmelisse

1 takje munt

2 takjes dille

1 takje koriander

zout (iets meer dan een mespuntje)

3 eetlepels olie

1 eetlepel (appel)azijn

Snijd de sla in mooie, fijne reepjes. Snijd alle kruiden, maar niet té fijn! Meng alles goed door elkaar zodat je bij elke hap sla alle kruiden proeft. Voeg olie, azijn en zout toe.

Deze twee gerechten smaken heerlijk met gebakken aardappeltjes, maar kunnen ook gecombineerd worden  met rijst of pasta. Eet smakelijk!

TATSOI

moestuin, salade, tatsoi, veganistische recepten

Het blijft maar koud! op de tuin groeit alles heel langzaam. Sommige dingen zoals wortels, komen zelfs nog helemaal niet op! Maar we hebben wel al ruim 3 kilo aardbeien kunnen oogsten, er staat voor de derde keer een emmer vlierbloesem te trekken op de overloop (om limonadesiroop van te maken) en in het kweekkasje groeien de augurken ook weelderig. Ook de broccoli groeit goed en de uien en de aardappels hebben ook nauwelijks  last van de kou. In de pruimenboom hangen zelfs meer vruchtjes dan vorig  jaar, maar dat kan ook komen omdat we dit jaar de bloemetjes zelf  bestoven hebben met een kwastje in plaats van te wachten  en te rekenen op  vliegende insecten zoals bijen om de bloemen te bevruchten.

Elk jaar proberen we iets nieuws te kweken en dit jaar hebben we tatsoi gezaaid. Volgens de beschrijving in de catalogus van de Bolster is tatsoi een plukvariant op paksoi. Inderdaad vormt de plant geen krop en kun je de blaadjes snijden waarna de plant nieuwe blaadjes gaat maken maar het gaat wel nu al schieten! Dat is natuurlijk eigenlijk niet de bedoeling van een plukvariant maar goed, het kan ook van het weer komen.

De eerste oogst heb ik verwerkt tot salade. Dat was erg lekker maar omdat de tatsoi best wel scherp van smaak is, is het beter deze groente te mengen met een groene kropsla of een andere, mildere pluksla, bijvoorbeeld botersla of wonder-van-vier-jaargetijden. Ik kies dan voor wat tomaat, komkommer en eventueel een augurk erdoor, wat zout, peper, olie en azijn (of citroensap) en verder niks. Heerlijk! Maar de oogst  van vandaag ga ik roerbakken. Ik laat wat kokosvet smelten in een hapjespan (of wok) en smoor daarin wat ui met wat komijn en citroenmelisse. De tatsoi heb ik grof gesneden, steeltjes en al en voeg ik bij de ui. Een heel klein beetje zout en wat citroensap (1 eetlepel) en goed doorroeren. Even laten staan op  een laag vuur. Ondertussen twee flinke (tros)tomaten in kleine stukjes snijden. Neem bij voorkeur een plank  met een geultje of een bord met  opstaande rand zodat het sap van de tomaten opgevangen wordt en doe dit allemaal in de hapjespan. Snijd wat verse basilicum fijn (of gebruik een kruidenschaar!) en voeg dit toe. Vlak voor het opdienen heel even de gehakte cashews toevoegen. Heerlijk met gebakken aardappeltjes of aardappeltjes uit de oven.

INGREDIËNTEN voor twee personen

250 gram tatsoi

2 grote tomaten

1 ui

1 kopje cashews  (fijngehakt)

1 grote eetlepel kokosvet

1 eetlepel citroensap

zout, peper, komijn

1 handvol verse citroenmelisse

1 handvol verse basilicum

Eet smakelijk en tot een volgende keer!

AUGURKEN

augurk, moestuin

Terwijl de hele bovenverdieping ruikt naar vlierbloesem, omdat daar een emmer vol vlierbloesems en citroenen staat te trekken alvorens er limonadesiroop  van te kunnen koken, heb ik ondertussen ook de eerste augurken uit  ons kweekkasje kunnen oogsten. Augurken  groeien heel snel en bij gebrek aan bijen of andere vliegende insecten, bevruchten we de bloemetjes zelf met een kwastje. Er zijn diverse methoden om augurken in te maken; rauw eten  kun je ze niet en gekookt is niet echt lekker (geprobeerd heeft  😉 ) dus toch  maar op  zuur zetten of op  andere wijze inmaken. Hier onder de methode die ik altijd gebruik, wat geenszins wil zeggen dat dit de beste manier is maar ik vind het wel de makkelijkste. Ik pluk de augurken met  een scherp mesje en laat zoveel mogelijk  steeltje zitten. Dan schuur ze goed schoon. Niet alleen ontdaan van aarde en vuil  maar vooral ook van de kleine  scherpe  haartjes waar de vrucht mee vol zit. Dan bind ik ze stevig tegen  elkaar in een schone doek en dompel  ze  in lauwwarm zout water. Dat zoute water  maak ik door een flinke theelepel zout op  te lossen in heet  water en dat af te  laten koelen. De maat is 8 gram  zout per liter water maar  ik moet toegeven  dat  ik eigenlijk altijd maar wat doe.  Ik  laat de augurken twee of  drie dagen in het zoute water liggen op  een koele, donkere plaats. Dan spoel ik ze voorzichtig af onder de kraan en doe ze zo stevig mogelijk  in een pot. Het is belangrijk dat de augurken zo min mogelijk ruimte krijgen anders worden ze slap  in de pot en dat is bijzonder onsmakelijk. Hoe strakker ze in de pot zitten, hoe  langer je ze kunt bewaren. In de pot doe  ik dan ook een laurierblaadje, wat peperkorreltjes, een jeneverbesje en een kruidnageltje. Zodra er verse dille is, doe  ik er grofgesneden dille bij maar ja, die is nog maar net opgekomen! 😉 Vervolgens kook ik inmaakazijn, eventueel met wat suiker en kruiden toegevoegd. Wij houden wel van een pittig augurkje maar veel mensen hebben liever wat minder scherp en zuur en dan is wat suiker meekoken (ongeveer 50 gram suiker  op  een liter inmaakazijn) een goede oplossing. Er is ook een methode waarbij je de augurken eerst kookt en dan pas op zuur zet; omdat de stap met in zout weken wordt overgeslagen, komt er geen gistingsproces in de augurk op gang en blijft de augurk milder van smaak. Afijn, ik  overgiet de  augurken met de inmaakazijn (die niet koud is maar wel van de kook af.) en sluit de pot goed af. Laat de pot(ten) een dag of drie in het licht staan, tot de augurken  weer mooi groen kleuren. Dan mogen ze in de voorraadkast en blijven ze zeker een half jaar goed.  Heerlijk door de sla of op een boterham. Of als bijgerecht bij de nasi! Eet smakelijk en tot de volgende keer.